zondag 29 november 2009

De verrekijker

Al slaapwandelend koffie gezet...

Wakkergeworden met een koffievlek op je donsdeken
je niet afvragen of je dat dan gedroomd hebt , nee je kijkt gewoon naar die vlek en als je je heel goed concentreerd zie je ze al verdampen en traag daag je jezelf uit in de plooien de gordijnen te gaan controleren, die je vergat toe te doen. De overbuur was al op, zag je loeren, verstopte zijn verrekijker. Eens wuiven was correct geweest.

goeiemorgen...

vrijdag 27 november 2009

Straten Opgelicht

Straten opgelicht


Straten niet duister ,’s nachts wandel je langs oevers

Die omheen een donkere rivier staan en ramen hebben

Daken omgekeerd zijn boten die tussen, sterren, ver heel ver hier vandaar tegen wanden
niet te bereiken, weerspiegeld de oevers van een nacht afbeelden waarop je wandelen kan

En je dromen , gewoon slapen of drentelen kan

Straten ondergelopen met licht, s’ nachts wandel je langs oevers

Straten opgelicht

Hofnar in het donker

Als in , ik vind geen woorden meer
als in , ga terug naar de diepte
en verschijn maar pas weer wanneer ik het wil
je bent te kostbaar
als een beschreven oude perkamentrol
die vergeelt in het zonlicht
op gouden handvest, verbrokkelt bij het aanraken

nu uitgesproken stilte
de intensiteit van de trilling in mijn diepste plas ebt weg
ik hou ’t liefst die diepste voor mezelf
denk ik dat het dat is
en dat ik daarom al te veel toegaf aan die diepe drift
en me nu voel dicht klappen
(het applaus davert nog tussen ingewanden)
ik voel me zeer bedrukt
tranen tegenhouden
alsof ik adem in
en uithouden moet onderwater
drukkend mijn neus dichtknijpen

als een imploderende bol
samengeperst tot een druppel
langzaam rollend
droogleggend

uitgesproken gedachten gaan verloren
geschreven bewaren ze beter
gelezen worden ze bedachten

krassen in de handpalm door een roosdoorn
geven dagenlang rood op groen
en langsheen handlijnen , littekens
als nieuwe wegen bewandeld
traag vergaat een tijd maar versnelt het ‘t bloeden en stolt ‘t een traan , verzilt ‘t een wang.
dichter bij dichterbij wil ik je zeggen dat ik je dichter ben
      als een hofnar in het donker